کانون ایرانیان
کانون ایرانیان

۱۳۹۴ فروردین ۱۳, پنجشنبه

روستاي صخره اي كندوان ركورد گردشگر پذيري زد

مديركل ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي آذربايجان شرقي گفت: بازديد گردشگران از روستاي صخره اي كندوان در 12 روز نخست امسال با بيش از 60 هزار گردشگر ركورد زد.
فرزين حق پرست روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا افزود: بيشترين بازديد كننده از آثار تاريخي و موزه هاي استان با حدود 40 هزار نفر مربوط به كليساي سنت استپانوس جلفا بود كه با سفر روزانه حدود پنج هزار گردشگر به كندوان، ركورد بازديد در استان به اين روستاي صخره اي اختصاص يافت.

وي رصدخانه مراغه و موزه آذربايجان تبريز را به ترتيب در رتبه هاي بعدي پربازديدترين اماكن در سطح استان معرفي كرد.

روستاي صخره اي كندوان در استان آذربايجان شرقي از منحصر به فردترين و نادرترين روستاهاي دنياست كه مناظر بديع و زيباي آن چشم هر بيننده اي را نوازش مي دهد و او را به تحير وا مي دارد و بارزترين تفاوتش با دو روستاي مشابه در تركيه و آمريكا جاري بودن زندگي در آن است.

به گزارش ايرنا، اين روستاي شگفت انگيز با خانه هاي مخروطي شكل و از جهتي شبيه كندوي زنبور عسل كه نام كندوان نيز از آن گرفته شده است، با قدمتي هفت هزار ساله، آب و هوايي مسحور كننده و طبيعتي عجيب همه ساله پذيراي بيش از يك ميليون گردشگر از سراسر دنياست.

از ديگر نكات قابل توجه اين روستاي توريستي، جاري بودن زندگي در خانه هاي صخره اي آن است كه دو روستاي ديگر شبيه آن در آمريكا و تركيه فاقد اين قابليت هستند.

كندوان از جمله مناطق گردشگري خوش آب و هوا، طبيعي و تاريخي آذربايجان شرقي و جزو يكي از سه روستاي شگفت انگيز جهان است كه فقط دو نمونه از آن در آمريكاي شمالي و كاپادوكيا تركيه وجود دارد.

195 خانواده در اين روستا زندگي مي كنند و آثار متعدد قبل از اسلام و بعد از اسلام در آن وجود دارد.

خانه هاي اين روستا كه از دل صخره هاي كله قندي و كندويي شكل دامنه كوه سهند كنده شده است، نماد سختكوشي و اراده آهنين مردم آن است كه با دست هاي خود خانه ها را ساخته اند.

به عقيده محققان قدمت وجود اين صخره ها كه به كران نيز معروف است به هفت هزار سال پيش و قدمت زندگي در آن نيز به يكهزار و 500 سال پيش مي رسد.

هر يك از اين كران ها كه بعضي تا پنج طبقه ارتفاع دارد، متعلق به اهالي آن است و ساكنان اين كران ها تلاش كرده اند تمام اجزاي خانه را از اين صخره ها بسازند، حتي دامداران اين روستا حفره هاي را براي نگهداري احشام خود ايجاد كرده اند كه همچنان از آنها براي نگهداري دام و طيور استفاده مي شود.

در دل اين صخره هاي بلند كه ارتفاع بعضي از آنها به 40 متر مي رسد، طبقات اول به آغل، مياني مسكوني و طبقه آخر نيز به انبار اختصاص داده شده كه به خانه هاي صخره هاي آپارتماني مشهور شده است.

روستاي كندوان داراي مسجد، حمام، مدرسه و آسياب بوده و كران مسجد بزرگترين كران اين روستاست.

به گفته ساكنين اين كران ها، وضع خانه هايشان و جنس صخره ها به گونه اي است كه در فصل زمستان خانه را گرم و در فصل تابستان خانه را خنك نگه مي دارد و اين موضوع يكي ديگر از شگفتي هاي اين روستاي تاريخي به شمار مي رود.

روستاي تاريخي و طبيعي كندوان به عنوان قطب گردشگري در كشور مركزيت چندين مركز گردشگري ديگر از جمله روستاي تاريخي حيله ور، مراتع توريستي ارشدچمن، كوه سلطان، دامنه هاي سرسبز شمالي كوه سهند و طبيعت زيباي اسكو را دارد.

علاوه بر اين جذابيت ها، آب معدني گواراي كندوان كه از دل يكي از تپه هاي اين روستا مي جوشد، از شهرت فراواني برخوردار است و گفته مي شود خاصيت درماني بسيار بالايي در حذف سنگ كليه و مثانه دارد.

اين روستا كه در 52 كيلومتري تبريز مركز آذربايجان شرقي قرار گرفته به سبب ويژگي معماري صخره اي و بافت مخصوص آن در فهرست آثار ملي كشور به ثبت رسيده است.

بازارچه روستاي كندوان نيز به نسبت وسعت و تعداد غرفه هاي فروش آن، يكي از پر مشتري ترين بازار هاي كشور محسوب مي شود كه در آن محصولات كشاورزي اين روستا از جمله گردو، گياهان دارويي، دوشاب (شيره)، عسل، بادام و گل محمدي به فروش مي رسد.

در اين بازارچه همچنين صنايع دستي زنان روستا شامل گليم، جاجيم و روسري هاي كلاقه اي به فروش مي رسد كه طرفداران زيادي دارد.

روستاي كندوان پانزدهم ارديبهشت ماه سال 1376 به شماره 1857 در آثار ملي ايران به ثبت رسيده است.

استان آذربايجان شرقي با حدود سه ميليون و 700 هزار نفر جمعيت، پنج هزار اثر تاريخي دارد كه يك هزار و 700 اثر از آن ها به ثبت ملي رسيده است.

اماكن و ابنيه تاريخي منحصر به فرد، آب و هواي كوهستاني و جاذبه هاي طبيعي همچون دامنه هاي كوه سهند و جنگل هاي ارسباران و مناطق حفاظت شده آينالو از جاذبه هاي گردشگري اين استان محسوب مي شود.

۱۳۹۱ دی ۱۸, دوشنبه

تصویر > مسجد كبود گنبد


مسجد كبود گنبد مسجدی‌ بسیار زیبا است‌ كه‌ در کنار کاخ خورشید بنا شده است . این مسجد ظاهرا در عهد سلجوقیان‌ احداث‌ شده‌ و نادر شاه‌ افشار آن‌ را مرمت‌ نموده‌ و اتاق‌ها و ایوان‌هایی‌ بر آن‌ افزوده‌ است‌. گنبد آسمانی‌ رنگ‌ این‌ مسجد دارای‌ دو پوشش‌ است‌ و بر كاشی‌های‌ باقیمانده‌ بر آن‌ نام‌ علی‌(ع‌) تكرار شده‌ است‌. حاشیه‌هایی‌ پهن‌ از كاشی‌ فیروزه‌ای‌ نیز در زیر قوس‌ گنبد وجود دارد كه‌ سوره‌هایی‌ از قرآن‌ به‌ گونه‌ای‌ زیبا و جالب‌ توجه‌ بر آن‌ نگاشته‌ شده‌ است‌.

هنرهاي صخره اي ماقبل تاريخي ايران

هنرهاي صخره اي ماقبل تاريخي ايران
فرستنده: محمد ناصری فرد
نقش روي سفالينه هاي مكشوفه در ايران اغلب بر گرفته از نقوش سنگ نگاره هاست (بزكوهي) از نظر طرح و مضمون يك نواخت است و نشان از پيوستگي هنرسنگ (نشلج كاشان، 9000 ق.م) و هنرسفال (سيلك كاشان، 3500 ق.م ) از ادوار كهن در ايران باستان دارد.

۱۳۹۱ دی ۱۳, چهارشنبه

روستای شمشیر

روستای زیبای شمشیر از روستاهای توریستی و تاریخی شهرستان پاوه در 5 کیلومتری این شهرستان و نرسیده به آن می باشد این روستا علاوه بر محصور شدن در دل باغ های گردو و توت در دامنه کوه شاهو و قله 3390 متری زاولی می باشد و دارای چشمه پر آب شارا است.
این روستا به جافی تکلم می نمایند و لباس و پوشش آنان کردی است.
شش میر نامی است که مرد این روستا نام شمشیر را از آن مشتق می دانند این روستا دارای دخمه ها و غارهای دست ساز فروانی بوده که در ارتفاعات آن قرار دارد پاییز این روستا به علت وجود درختان فروان دیدنی است

روستای دشه





روستای دشه یا دژه که یکی از روستای تاریخی و فرهنگی شهرستان پاوه در 5 کیلومتری پاوه قرار دارد ویژگیهای این روستا از نظر بافت معماری و موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد بوده و در حصار کوه بلند آتشکده یا آتشگاه که مکانی تاریخی است و روبروی دخمه های حفاری شده در دل صخره های کوهستانی روستا قرار دارد این روستا داری آبشاری بسیار زیبا بوده و چشمه پر آب هانه کوهان که یکی از شاهکارهای خلقت است در پایین این روستا قرار دارد منطقه تاریخی قلعه پاسگاه و بقایای به جا مانده از معماری کهن اماکن متبرکه و آتشکده در کوه های این روستا به جای مانده است این روستا با معماری پله کانی و کوچه های دالانی زیبایی خاصی دارد

۱۳۹۱ دی ۸, جمعه

دروازه ارغون شاه

دروازه ارغون شاه
فرستنده: جمال زعیمی یزدی
دربند ارغونشاه، تنگه‌ای است به نام دربند کلات که ورودی اولیه به شهرستان کلات از این مکان انجام می‌گرفته‌است همچنین به دروازه ارغونشاه نیز معروف می‌باشد. شهر کلات دارای دو در ورودی اصلی به نام دربند ارغونشاه و دیگری تونل ورودی اولیه شهر است که از سمت مشهد وارد کلات می‌شوند.

دربند ارغونشاه پلی آجری و همچنین برج‌های دیده بانی در اطراف آن مستقر است. این پل آجری دارای سه دهانه می‌باشد و در گذشته ورود و خروج افراد توسط برج دیده بانی قابل کنترل بوده‌است.

مجدالاسلام کرمانی در سفرنامه خود در باره این دروازه می‌نویسد: در تنگ‌ترین نقطه مدخل دره، در سی متر دورتر نبشته سنگی دیده می‌شود و پلی نیز با سه دهانه به پهنای۵/۲ و ۵/۳ و دازای ۲ متر وجود دارد. روی پل آشیانه‌های برای پاسداران ساخته بودند و مردم به‌وسیله گذرنامه‌های حاکم و فرمانده سپاهیان از آنجا عبور می‌کردند.

شهرباستانی شادیاخ

عکس : جمال زعیمی یزدی
شادیاخ ظاهرا از دو واژه "شادی" و "اخ" تشکیل شده که به استناد برخی از فرهنگها به معنی "شادی آفرین" است. در برخی از متون هم از شادیاخ با عنوان های "شادکاخ"، "شاد جهان" و "شادمهر" نام برده شده که به هر حال با شادی قرین بوده .
در حال حاضر محوطه باستانی شادیاخ در حدود سه کیلومتری جنوب شرقی شهر فعلی نیشابور و ۱۱۷ کیلومتری شهر مشهد و در مجاورت آرامگاه عطار واقع است.
شهر شادیاخ هم در سال ۶49 هجری قمری بر اثر زلزله ای دیگر ویران شد اما مردم ستمدیده نیشابور باز هم خرابیها را دوباره ساختند تا اینکه در سال ۶۶۹ هجری قمری چنان زلزله ای در نیشابور حادث شد که به قول رشید الدین فضل الله "پرندگان از پناه دیوارها محروم شدند". در اثر آن زلزله نیشابور و شادیاخ قابلیت زیستگاهی خود را برای همیشه از دست دادند و باقی و مانده اهالی به اطراف بنای "مویدی" در محل نیشابور کنونی پناه بردند و شادیاخ را برای همیشه رها کردند.

۱۳۹۱ دی ۷, پنجشنبه

قلعه دختر - فيروزاباد فارس

قلعه دختر در 6 کیلومتری جاده فیروزآباد به شیراز در دامنه کوهی مشرف به جاده قرار دارد.
تمام قلعه از سنگ‌های درشت ساخته و سنگ‌های نما، تراشیده شده اند ولی سنگ‌های پی‌ها و داخل دیوارها از قلوه سنگ‌های درشت رودخانه‌ای تشکیل شده اند.



بزرگی بنای این قلعه، مبهوت کننده است و دیوارهای بلند آن با همه شکستگی و ریخته شدن، هنوز هم شکوهی خیره کننده دارند.

در قسمتی از قلعه دهانه غاری دیده می‌شود که به قول بعضی از محلی‌ها این غار راهی به کاخ ساسانی در جلگه فیروزآباد داشته است. یعنی در زمان حمله دشمن به قلعه، محصورین قلعه می‌توانستند از طریق این غار با شهر ارتباط داشته باشند و بتوانند غذا و نیروی انسانی وارد قلعه کنند.

قلعه دختر، نشان ظهور امپراتوری ساسانی و افول دولت اشکانی است. این قلعه از سه جهت شمال، غرب، جنوب با صخره کوهستانی با ارتفاع غیر قابل نفوذ محصور است و بر هر صخره با روی بلند و برج های دیده بانی ساخته شده در سمت شرق با فاصله بیش از یک کیلومتر از قلعه دیوار سنگی محکمی کشیده شد تا مانع ورود افراد شود.

تصویر/روستای هیروی

روستای هیروی از توابع پاوه و در 20کیلومتری پاوه و در کنار رودخانه سیروان قرار دارد این روستا به علت داشتن هوای گرم و مرطوب برای کاشت زیتون از بهترین مناطق استان بوده و زیتون آن شهرت کشور دارد وجود باغ های انار و گردو و نیز شیلات آن باعث جذب گردشگران می باشد همچنین بقعه متبرکه سلطان اسحاق قطب طریقه اهل حق نیز در این منطقه واقع شده است این روستا شرف به رودخانه سیروان بوده و هر ساله در فصل بهار شاهد حضور هزاران گردشگر می باشد

۱۳۹۱ دی ۶, چهارشنبه

قله زیبای زاز

یکی از قله های زیبای رشته کوه شاهو قله ی زیبای زاز می باشد . این قله ی مخروطی شکل دارای دیواره های صاف و صخره های تندی است که برای کوه نوردان حرفه ای گوهری شهوار به حساب می آید . یکی از زیبایی های آن حیات جانوری و پوشش گیاهی آن است که تنوع خاص و ویژه ای دارد انواع پرندگان و پستانداران وحشی و گل ها و گیاهان دارویی را در آن به وفور می توان دید. این قله در چند کیلومتری پاوه قرار دارد و دامنه های آن که شامل ،چشمه گزن، چشمه دربند ، چشمه کریسان، غارهای دیدنی و زیبای گاوان و اسبان است که در دو سوی تپه ای واقع شده اند و بصورت زنجیر وار بر گرد تپه حلقه زده اند، کاریز شیخ، کاریز شیشو، کاریز شمی گرال، سردره و ....  می باشد محلی برای گردشگران و کوه نوردان است این کوه دارای دره ای تاریخی با نام دوزخ زاز است که بسار صعب العبور و وحشت ناک بوده که به علت تنگ بودن صخره های صدای باد در آن به صورتی که در دل رهگذران به ویژه در شب رعب و ترس ایجاد می کند این کوه مشرف بر کردستان عراق بوده و تمام منطقه مریوان و حلبچه و پاوه در آن پیداست

آبشار دو قلوی شولخه

کوه پایه ها و دامنه های زاگرس پر از آبشارهای فصلی و دائمی است ورشته کوه شاهو نیز از ایت قاعده مستثنی نیست آبشارهایی که هر کدام به حسب موقعیت زیبایی خاصی دارد از آبشار قلوز در نوسود گرفته تا آبشار پاوه رود . یک از مناطقی که در پاوه گردشگاه و منطقه ی گردشگری است دره گنجگاه است این دره علاوه بر وجه تاریخی دارای پوشش جنگلی بلوط ، زالزالک، مازو و ... بوده و از نظر وجود چشمه دارای چشمه های فراونی می باشد همچنین به علت داشتن ارتفاع دارای آبشارهایی زیبایی است .یکی از این آبشارها آبشار دوقلوی شولخه می باشد که در 7کیلومتری پاوه قرار دارد اما به علت آنکه در زیر جاده واقع شده است از چشم رهگذران دور بوده و برای دیدن آن باید مسافتی را طی کرد این آبشار پس از ریزش اولیه از ارتفاع حدود30متری و طی کردن نزدیک به 800متر دوبراه از ارتفاع50متری ریزش نموده و منظره زیبایی می آفریند

۱۳۹۱ دی ۱, جمعه

۱۳۹۱ آذر ۸, چهارشنبه

شارشار بره سر





شارشار بره سر

دریاچه استیل آستارا

ساربانقلی

یکی از روستا های آذربایجان شرقی با جمعیت 2000 نفر در بخش مرکزی شبستر

مشابهت طرح روي سفالينه هاي ماقبل تاريخي با نقوش سنگ نگاره هاي كهن ايران




مشابهت طرح روي سفالينه هاي ماقبل تاريخ با نقوش سنگ نگاره هاي كهن در ايران، اصلي است كه براي نخستين بار در ايران موفق به كشف آن مي شويم. اصلي كه از هنر سنگ تا هنر سفال با پيوستگي و گستره اي در حد فلات ايران از هزاره هاي قبل قابل رصد است و نشان از عظمت يك ملت هوشمند دارد. جهت كسب اطلاعات بيشتر http://www.homayen.com/

نقش يوز در ميان سنگ نگاره هاي ايران





نقش يوز در ميان سنگ نگاره هاي ايران با تكنيك هنري فوق العاده و انتقال حالت كه نشان از ديده هاي دقيق هنرمند و وجود فراواني اين حيوان زيبا در كوه هاي تيمره ( مركز ايران) در گذشته هاي دور دارد. اين نقش آنقدر كهن است كه رنگ حكاكي همگون رنگ بستر شده. متاسفانه اكنون ديگر از اين حيوان زيبا اثري نيست. فقط نقش هاي فراوان آنها بر ديواره هاي غارها، دره ها و كوه ها با ما سخن مي گويند. خانه است و از صاحبان خانه ( هنرمندان و يوزها) اثري نيست.

محل: تيمره ( كوه هاي اطراف خمين)
كشف و عكس: محمد ناصري فرد
قدمت: حدود هزاره ي هفتم ق.م

بلوچستان در دورانهای مختلف





بلوچستان در دورانهای مختلف
دکتر محمد رضا طاهری
http://www.balooch.net
بلوچستان در عصر باستان جزو سرزمین کیان بود. در زمان سلطنت کیخسرو، قسمتی از سپاهیان پادشاه را بلوچها تشکیل میدادند. این سربازان، سپاهیان دلیر و جنگاور بودند که در میدان نبرد هیچگاه پشت به دشمن نکردند.

اسکندر که با لشکر قدرتمند و شکست ناپذیرش به هر سرزمینی که قدم میگذاشت، هیچ قشونی در مقابل او یارای ستیز و مقاومت نداشت، پس از لشکر کشی به هندوستان آهنگ بلوچستان کرد و در بلوچستان به حدی درمانده شد که مورخ مخصوصش می نویسد " هرگز اسکندر را آنگونه غمگین و اندوهگین ندیده بودند."

لشکر اسکندر در مقابل دلاوران بلوچ تن به شکست داد، اما خود او جان سالم به در برد و به شکرانه سلامت خویش هفت شبانه روز جشن گرفت.

در زمان سامانیان نیز بلوچها دارای سرزمینی مستقل بودند. اردشیر در زمان سلطنت خویش بسیار کوشید تا بلوچها را به زنجیر غلامی خویش بکشد، اما این پروانگان شمع آزادی، مردانه در مقابل او برخاستند و نگذاشتند ذلت غلامی و فرمانبری بر دوششان گذاشته شود. سرانجام اردشیر نتوانست از پس این قوم سخت کوش بر آید و بالاجبار شیوه مدارا و نرمی را با بلوچها در پیش گرفت.

هنگامی که خورشید اسلام در مکه طلوع کرد و در مدینه پرتو افکند و سپس بر تمام شبه جزیره عربستان تابیدن گرفت، ایران بعنوان یک ابر قدرت زیر فرمان ساسانیان بود. ساسانیان دارای قدرتی بسیار و لشکری منظم بودند. دین و آئین مردم ایران زردشت و کتاب آنان اوستا بود. ایرانیان دارای افکار زردشتی بودند و قبول دین جدید برایشان دشوار بود. در زمان خلافت خلیفه دوم، قسمت اعظم ایران فتح شد. خلیفه سوم در ادامه فتوحات ایران، ایالت مکران را زیر نظر داشت و به همین دلیل به والی عراق دستور داد که فردی جامعه شناس و خبره را به مکران بفرستد تا در مورد موقعیت جغرافیایی مکران، مردم آن، وسعت آن، قدرت بلوچها و وضعیت استراتژیکی آن بطور کامل تحقیق کند، و آن شخص کسی جز حکیم بن جبله عبدی نبود.

حکیم پس از عزیمت به مکران (بلوچستان) به خلیفه سوم چنین گزارش داد: "آبش اندک، میوه اش خرمای خرک خورده شده... دزدش قوی و بی باک. اگر سپاه اندک بدانجا برود تباه گردد و اگر سپاه بسیار باشد گرسنه شود." این در حالی بود که مسلمانان در جبهه های مقتدری در حال نبرد بودند. لذا از لشکر کشی به مکران در آن زمان خودداری کردند تا بعد از خلاصی از جبهه های دیگر عازم مکران و سند شوند و آنها را فتح کنند. بلوچها به بیگانه ستیزی مشهور بودند و به راحتی تسلیم بیگانگان نمی شدند، ولی در نهایت در مقابل سپاه اسلام شکست را پذیرا شدند و به اسلام گرویدند.

بلوچستان در قرن اخیر

حاکمیت قاجارها در قرن سیزدهم هجری (نوزده میلادی) همزمان است با تشدید رقابتهای سیاسی و اقتصادی کشورهای اروپایی غربی در قلمروهای دور دست. بلوچستان یکی از ایالتهایی بود که پس از سلطه انگلستان بر هند، بخصوص از نیمه دوم قرن سیزدهم هجری که کمپانی هند شرقی انگلیس منحل اعلام گردید و سرزمین هند بطور مستقیم تحت سلطه امپراتوری انگلستان در آمد، با این سرزمین همسایه شد. نتایج حاکمیت قاجارها در بلوچستان، هیچ گونه تحول و تحرک مثبتی برای مردم این سرزمین به همراه نیاورد. قاجارها به بلوچستان به چشم سرزمین انضمامی مینگریستند که تنها می توانست هر ساله منافعی را به خزانه حکومتی برساند.

وضعیت اجتماعی بلوچستان بر زمینه های قبیله ایی روستایی استوار بود و تحت سلطه حکام قاجار، آنان نه تنها به خود مختاری های قومی خویش می اندیشیدند، بلکه بر اثر ضعف حکومتی و فشارهای ناشی از اقتدار موقتی، به طور طبیعی به شورش و عصیان مبادرت میورزیدند.

علیرغم تلاشهای حکومت قاجار برای سلطه کامل بر بلوچستان، قدرت روسای محلی بلوچ و نیز روسای طوایف از بین نرفت و بدین گونه در آغاز قرن بیستم، حاکمان و سرداران قدرتمندی در بخشهای مختلف بلوچستان وجود داشتند.

حسن ارفع می نویسد "هنگامیکه رضاخان به قدرت رسید، چندین طایفه بلوچ از کنترل دولت مرکزی خارج بودند." دوست محمد خان بزرگترین هماورد رضاشاه در بلوچستان و بزرگ طایفه باران زهی، بخشهایی مهم از بلوچستان جنوبی (مکران) را تحت کنترل داشت و طوایف قدرتمند یار احمدزهی، گمشادزهی، و اسماعیل زهی، منطقه سرحد در شمال بلوچستان را در اختیار داشتند.

در زمان روی کار آمدن محمد رضا شاه برخی جریانات سیاسی در بلوچستان ایران ظهور کرد که بیشتر تحت نفوذ حوزه سیاسی بلوچ های پاکستان بود. اکنون این جریانها بطور اجمال بررسی میشود.

تحرکات سیاسی

در دوره قبل از انقلاب اسلامی، اسدالله علم که مدتها سمت استانداری بلوچستان و سیستان را بعهده داشت توانست با نزدیک شدن به خوانین و سرداران، روابط دولت را با آنها مستحکم کند. وی در مقام وزیر دربار نیز تلاشهای بسیار در نزدیک ساختن خوانین به دربار انجام داد. اما از سوی دیگر تحرکات سیاسی نیز که اساسا تحت نفوذ حوزه سیاسی بلوچها در پاکستان بود، به منصه ظهور رسید.

تشکیل گروهی بنام "جبهه آزادی بخش بلوچستان" در سال 1342 به دست جمعه خان حاصل این تحرکات بود. این جبهه که بعدها مورد حمایت کشورهای عربی قرار گرفت حملات مسلحانه ای را تدارک دید و توانست تا اوایل دهه 1350 به فعالیت خود ادامه دهد، اما توفیق چندانی به دست نیاورد.

گروه دیگری بنام "حزب دمکرات بلوچستان" در دهه 1340 در بغداد تشکیل شد که شاخه بلوچی جبهه ملی خلق ایران - ائتلافی از اعضاء حزب توده بود. این گروه خواستار یک دولت دمکراتیک ملی در بلوچستان بود. استفاده از زبان بلوچی در امور آموزشی، از دیگر خواسته های این گروه به شمار میرفت. این گروه نیز با انعقاد قرارداد الجزایر در سال 1354 میان شاه و صدام مبنی بر عدم حمایت دو کشور از گروههای مخالف از بین رفت.

این تلاشها نه مورد حمایت جدی خوانین قرار میگرفت و نه سران مذهبی آنها را تایید میکردند. از سوی دیگر، تحصیل کردگان بلوچ که تهداد آنها تا اواخر دوران محمد رضا شاه به حدود یکصد نفر میرسید، اغلب دارای اندیشه های ناسیونالیستی بلوچ بودند و عمدتا حزب رستاخیز و دفتر فرح هدایت آنها را در دست داشت.

در مجموع، تلاشهای سیاسی در منطقه عمدتا ماهیتی غیر مذهبی داشت و بیشتر خواسته های قومی را دنبال میکرد. از سوی دیگر، رژیم با درک چنین موقعیتی توانست سه مولفه تاثیر گزار را در این گونه تلاش ها شناسایی و بر روی آنها اعمال کنترل کند که عبارت بودند از: 1- خوانین یا سرداران 2- ترانزیت مواد مخدر 3- روشنفکران که عموما اندیشه های ناسونالیستی داشتند.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، فعالیتهای سیاسی و مذهبی بسرعت در بلوچستان آغاز شد و قوم بلوچ را در آستانه تحولات جدیدی قرار داد. از یک طرف دولت موقت تا حدودی بلوچها را در امور سیاسی منطقه فعال نمود و به یک باره میزان مشارکت آنها را در اداره امور منطقه افزایش داد، و از سوی دیگر، ماهیت خان ستیزی انقلاب، با به خطر انداختن قدرت و اقتدار خوانین موجب فراری شدن آنها از منطقه به بلوچستان پاکستان شد.

این تغییرات به سرعت باعث شد که روحانیون سنی مذهب منطقه کم کم خود را به رهبران نهضتی مذهبی مبدل سازند و خواسته هایی از قبیل حقوق مساوی و برابر در حاکمیت را مطرح نمایند. در بخش تحصیلات عالی، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تعداد تحصیلکرده های دانشگاهی بسیار قابل توجه است. تعداد زنان تحصیل کرده در حدود یک دهه قبل از پیروزی انقلاب شاید به دو یا سه نفر بیشتر نمیرسید، ولی امروزه هزاران نفر تحصیلکرده دانشگاهی اعم از زن و مرد بلوچ هستند که بسیاری از آنها در بخشهای اداری، اقتصادی، اجتماعی، و مذهبی حضور دارند.
مذهب

این که مذهب قوم بلوچ از ابتدا اهل سنت و حنفی بوده است، چندان روشن نیست. با این حال حکومت محلی بارکزهی ها (1299 تا 1307 ق)را در بلوچستان باید نقطه آغازی برای رونق مذهب اهل سنت در این منطقه دانست. دوست محمد خان بارکزهی، در دوران حکومت خود تعدادی ملا و مولوی را که عموما افغان و حنفی مسلک بودند، برای امر قضاوت که تحت عنوان شریعت از آن یاد می شود وارد دستگاه حکومتی خود کرد. این اقدام موجب شد قشر روحانی نیز به مرور در نظام طایفه گری قوم بلوچ از منزلت خاصی بر خوردار شود.

امروزه در بلوچستان نیز ما شاهد هستیم که بیشتر کشمکش ها و نا راضی های افراد و حتی طوایف که در جامعه بلوچ رخ میدهد، به دست روسای طوایف و بزرگان مذهبی قوم حل و فصل میشود. در مواردی که اختلاف شدیدتر و حقوقی باشد، طرفین دعوا مسئله خود را از طریق شریعت حل و فصل می کنند و به جز در مواردی که در مخالفت با نظام جمهوری اسلامی ایران و اهداف نظام باشد و از دست روحانیون سنی خارج شود، بالاجبار به محاکم رسمی و دولتی کشیده میشود

روستاي زناب





جهت آشنايي بيشتر با اين روستا به آدرس اينترنتي www.zenab.ir مراجعه نماييد. باتشكر.

نمایی از نخلستان زیبای چانف




نمایی از نخلستان زیبای چانف