سنگ نگاره هاي تيمره

وجود نقوش گربه سانان متعدد كه طي هزاره هاي قبل ايجاد شده اند نشان از ديده هاي هنرمندان و وجود زيستگاه آن حيوانات در تيمره و مركز ايران دارد كه متاسفانه بعدها اين حيوانات تحت تاثير عوامل مختلف، بويژه عوامل انساني از بين رفته اند. نقش فوق شير نر است كه متعلق به هزاره ي سوم ق.م مي باشد كه هنرمند آن را با تكنيك هنري فوق العاده بر سنگ سخت ديواره ي يك دره حك كرده و به سنگ شخصيتي بي بديل بخشيده است . اين نقش در سال 89 در كوه هاي تيمره (خمين) توسط نگارنده كشف شده است.

روستاي خان كندي

روستای خان‌کندی در عرض جغرافیایی ۳۸٫۵۵ درجه شمالی و طول جغرافیایی ۴۸٫۰۳ شرقی در بخش مرکزی شهرستان گرمی استان اردبیل درمجاورت روستاهای لسگه درق و عزیزلو و روستای تولون و در دامنه کوه قبله‌داشی از قله‌های رشته کوه صلوات داغی قرار گرفته‌است. از دیگر قله‌های مرتفع این رشته کوه در این منطقه می‌توان قولاداشی (قولی‌داشی) را نام برد. تاریخچه خان کندی تاریخچه پیدایش روستای خان‌کندی همزمان با پیدایش روستای تولون بوده و سنگ بنای اولیه آن در دوران حکومت نادرشاه بنا نهاده شده‌است.خان‌کندی بدلیل داشتن مراتع ییلاقی درجه یک از زمان پیدایش محل ییلاق کوچ نشینان ایل سون بوده و به نظر می رسد که سنگ بنای اولیه این روستا توسط کوچ نشینان بنانهاده شده باشد.پایه گذار آن خاندان خلیفه لو از نوادگان و فرزندان عبابگ بوده و خان کندی به منظور ییلاق طایفه عبابگلو مورد استفاده قرار می گرفته است.نام قدیمی روستا "خان یوردی" به معنی محل اطراق و استراحت خوانین و روسای طوایف محلی می باشد که بعدها در اثر یکجانشینی گروهی از چادرنشینان و تشکیل روستا به "خان کندی" تغییر عنوان داده است. جمعيت خان كندي روستای خان‌کندی در گذشتهٔ نه چندان دور دارای ۱8 خانوار با جمعیتی بالغ بر۱۵۰ نفر بوده اما به دلیل کوچ و مهاجرت اهالی به شهرهای بزرگ تعداد خانوارهای روستا به هفت خانوار و جمعیت آن به کمتر از ۲۰نفر کاهش یافته‌است. بر اساس سرشماري نفوس و مسكن سال 1385 روستاي خان كندي داراي 7 خانوار با 18 نفر جمعيت مي باشد كه از كل جمعيت آن 10 نفر مرد و 8 نفر زن مي باشند.همچنين در اين سال از 17 نفر جمعيت 6 ساله و بالاتر خان كندي 16 نفر باسواد بوده اند

عکس/ روستای تولون

تولون یکی از روستاهای معروف استان اردبیل است که در بخش مرکزی شهرستان گرمی در مرز ایران و جمهوری آذربایجان واقع شده‌است. جغرافیای تولون : روستای تولوندر ۲۵ کیلومتری جنوب غرب شهر گرمی مغان در ۴۸ درجه و ۴دقیقه طول شرقی و ۳۸ درجه و ۵۶ دقیقه عرض شمالی، در مرز ایران وجمهوری آذربایجان، بین روستاهای سلیمانلو، لسگه درق، خان‌کندی (شهرستان گرمی)،و عزیزلو واقع شده‌است. تاریخچه تولون : تولون از روستاهای تاریخی و مهم منطقه مغان محسوب می‌شود.این روستا مخصوصا در دوره حکومت نادرشاه از شهرت و آبادانی خاصی برخوردار بوده‌است. بیشتر اهالی آن جزو طایفه خلیفه لو می‌باشند. جمعیت تولون : در سرشماریهای سالهای ۱۳۶۵ و ۱۳۷۰ این روستا بترتیب ۱۳۳ و ۱۰۸ خانوار و ۸۱۵ و ۶۶۷ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۱۳۷۵ هم ۱۰۶ خانوار و ۵۲۶ نفر جمعیت داشته‌است. بر اساس سرشماری اخیر از کل جمعیت آن ۲۴۸ نفر مرد و ۲۸۱ نفر زن بوده‌اند. در این سال همچنین از ۴۶۴ نفر جمعیت ۶ ساله و بالاتر آن ۳۰۵ نفر باسواد بوده‌اند. اقتصاد و شغل اهالی : این روستا محلی مناسب برای دامپروری و کشاورزی بوده و به همین جهت اکثر ساکنان آن به دامپروری و کشاورزی دیم مشغول و از این طریق امرار معاش و کسب درآمد می‌نمایندو به سبب کوهستانی بودن، دامداری در آن بیشتر از کشاورزی رونق دارد. شبیه خوانی تولون : مراسم تعزیه و شبیه خوانی روز یازدهم محرم روستای تولون از اعتبار و جایگاه والایی در میان خیل عاشقان و دوستداران حضرت آقا ابی عبدالله الحسین(ع) برخوردار بوده و همه ساله گروه کثیری از مردم اقصی نقاط کشور را به تماشای خود جذب می‌نماید.اجرای این مراسم توسط سادات و بزرگان تولون و با شوق و حرارت وسبک خاصی انجام می‌گردد. جاذبه‌های گردشگری : روستای تولون بدلیل واقع شدن در دامنه کوهها دارای مراتع سرسبز و پوشیده از انواع رستنی‌ها و گیاهان دارویی و گلهای رنگارنگ و برکه هاو چشمه‌های آب سرد خودجوش مسکن اعصاب و روان و جویبارهای جاری بوده که همه ساله پذیرای میهمانان و گردشگران از اقصی نقاط کشور می‌باشد که برای گذراندن تعطیلات و استراحت به تولون سفر می‌نمایند. گیاهان دارویی : اغلب گیاهان روییده درارتفاعات تولون خاصیت دارویی دارنداز این گیاهان می‌توانیم به بویمه درن یا بومادرن که از تیره کاسنی هاست و برای تقویت معده و آرامش بخشیدن به اعصاب از آن استفاده می‌شود و سومورخان(گل گاوزبان)،یارپوز(پونه)، چول یئمیشی(خربزه ابوجهل)،ختمی،کهلیگ اوتی(آویشن)، همه کوجی، جی گیتگان، اوزرریگ(اسفنج یا اسپند)، قارغادیلی، بالدیرغان،قوزی قولاغی، کیشنیش،گنده لش، جین جلیغ، بات بات، باغایارپاغی و قانقال(قالغان) را نام ببریم.

روستای گلال

روستای گلال یکی از روستاهای زیبای شهرستان پاوه در 3کیلومتری پاوه قرار دارد این روستا دارای معماری پلکانی بوده و زبان مردم آن هورامی است باغات و کشاورزی این روستا و دامداری مرجع درآمد آنان می باشد.
کوه آتشگاه که در قسمت جنوبی روستا قرار دارد این روستا را دارای ویژگی خاصی نموده است چشم انداز معماری ، دروازه های گردویی بزرگ ، پله های زیبا، تراس های مزین به گل های وحشی از ویزگیهای معماری این روستا است .
رودخانه پاوه رود نیز از کنار این روستا می گذرد در فصل بهار و پاییز به علت وجود درختان متنوع در این روستا شکوغه و برگ درختان چشم اندازی بی بدیل به روستا می دهد

مسجد جامع ندوشن

مسجد جامع ندوشن فرستنده: زینلی ندوشن

ندوشن، آثار و بنا هاي تاريخي اي دارد كه يكي از آن ها، «مسجد جامع ندوشن» است. اين مسجد نيز مانند بيشتر مساجد جامع، موزه اي است از عناصر معماري، سرستون هاي چوبي كنده كاري شده، ستون هاي سنگي، در هاي چوبي تزيين شده، كتيبه هاي سنگي و كتاب هاي خطي. يكي از اشياي موزه اي اين مسجد، منبر آن مسجد است. اين منبر كهن و زيبا با چوب گردو ساخته شده و هنر هاي منبت و معرق و گره چيني در تزيين آن به كار رفته است. تاريخ كنده كاري شده روي سرلوحه آن، زمان ساختش را جمادي الاول 546 ه.ق (شهريور 530 ه.ش) نشان مي دهد. اين منبر نزديك به نه سده پيشينه دارد. با اين كه بيشتر منابع، پيشينه مسجد جامع ندوشن را سده هشتم و «دوران آل مظفر» مي نويسند، اما پيشينه منبر اين مسجد به سده ششم و زمان حكومت دختران «امير فرامرز» مي رسد. پس اين مسجد يكي از مسجد هاي كهن يزد است.

سراب روانسر

سراب روانسر از دیدنیهای طبیعی و جاذبه های گردش گری در استان کرمانشاه است شهر روانسر با داشتن چندین سراب یکی از شهرهای پر آب استان بوده و در زمینه کشاورزی نیز یکی از قطب های کشاورزی است این شهر در بین شهرهای پاوه و کرمانشاه قرار دارد و دخمه سنگی آن نیز مشهور است

پاوه شهر هزار ماسوله ایران

پاوه بزرگترین شهر پلکانی ایران با معماری منحصر به فرد است این شهر در هر فصی از سال نما و چشم انداز ویژه دارد اما فصل پاییز ویژگی های خاض خود را دارد پاوه شهر انار و گردو و انگور سیاه دیمی است وجود درختان وحشی زالزالک و آمرود و انجیر و برگ ها و رنگهای طبیعی آنها جلوه زیبا به باغ ها و جنگل ها داده و چشم هر بیننده را می نوازد

باغ دولت آباد

این بنا در سال ۱۱۶۰ توسط محمدتقی خان بافقی که به خان بزرگ معروف بوده ساخته شده و محل اقامت حاکم وقت و معاصر با شاهرخ میرزا و کریم خان زند بوده‌است. این مجموعه یادگاری است از دوره‌های افشاریه و زندیه که شامل عمارت سردر، ساختمان هشتی و بادگیر، عمارت بهشت آئین و تالار آینه، عمارت تهرانی، آب انبار دو دهانه و باغ ناصر است. فضای سبز باغ درختان میوه مانند انگور و سرو و کاج داشته و همچنین گل‌های محمدی و سرخ نیز در باغ دیده می‌شوند و البته بلند ترین بادگیر هم با ارتفاع 33 متر متعلق به این بنا میباشد.

عمارت و باغ شاپوري

عمارت شاپوري نام مجموعه‌اي است دو طبقه، با زيربناي 840 متر كه در باغي زيبا به وسعت 4635 متر مربع ساخته شده و در منطقه مركزي شهر شيراز ، در محله اي با قدمت 100ساله، معروف به انوري قرار دارد. اين باغ در فاصله بين سال‌هاي 1310 تا 1315 هجري شمسي، با طراحي استاد ابوالقاسم مهندسي و با مالكيت اقاي عبدالصاحب شاپوري از تجار بنام شيراز بنا شده است. عمارت شاپوري در سال 1379 با شماره ثبت 2781 به عنوان اثر ملي ثبت گرديده است. بخش خصوصي در سال 1387 مرمت اين بنا را آغاز نموده و از فروردين امسال نيز بازديد از اين بنا براي عموم آغاز شده است. منبع : ISNA

جنگل های دز در استان خوزستان

شهر دزفول میزبان تنوع های طبیعی مختلفی است . در جنوب این شهرستان جنگل های زیبای دز با غنای زیست محیطی بساری واقع شده اند . منطقه حفاظت شده دز شامل پناهگاه و منطقه حفاظت شده دز می باشد . ارتفاع منطقه دز متغیر و بین 40 تا80 متر از سطح دریا می باشد و در دو سوی رودخانه دز به صورت دو نوار سبزرنگ قرار دارد .
پوشش غالب منطقه را درختان پده تشکیل می دهند که به دلیل قدرت رویش دوگانه و سریع الرشد بودن هم دارای ارزش اقتصادی و هم از نظر زیستی گونه ای مناسب است . از سایر درختان و درختچه های این منطقه می توان به سریم ، گز ، تمشک ، کهور و ... اشاره کرد . از آبزیان این منطقه می توان از ماهی های صبور ، شلج ، شیربت ، شبوط ، سرخه ، حمری و ... نام برد . این منطقه زیستگاه جانوران مختلفی از جمله مارها ، سوسمار ها ، لاکپشت ها ، مارها ( غیر سمی و سمی ) و پرندگان مهاجر و بومی است . مساحت کل منطقه 15873 هکتار می باشد که 5240 هکتار از آن که از ترکیب جنگلی انبوهی برخوردار است ، پناهگاه حیات وحش و 10633هکتار دیگر آن به عنوان منطقه حفاظت شده در نظر گرفته شده است . این منطقه زیستگاه اصلی گوزن زرد ایرانی است .
بخشی از جنگل های دز به بیشه عباس آباد مشهور است . بیشه عباس آباد در 10 کیلومتری جنوب غربی دزفول واقع شده و در راستای حرکت رودخانه دز ، به سمت جنوب شرق ، امتداد پیدا می کند . در اطراف این بیشه روستا های متعددی وجود دارد و نام این بیشه از یکی از این روستا ها با نام عباس آباد گرفته شده است . گیاهان این خطه معمولاً به صورت بوته و درختچه است و بیشترین گونه گیاهی این بیشه را تیره های مختلفی از درخت بید تشکیل می دهد ولی گونه های دیگری چون خرزهره ، تمشک وحشی ، گز و ... تشکیل داده اند . در ضمن نوعی نی که از آن قلم نی معروف دزفولی ساخته می شود در این منطقه به صورت خودرو روییده می شود . این بیشه درختان انبوهی دارد و برگ درختان در فصول سرد سال برخلاف سایر نقاط دزفول که همیشه سبز هستند ، رنگی پاییزی به خود می گیرند .

فرستنده : محمد آذرکیش